گزارش

کمیته منتخب اطلاعاتی سنای امریکا در مورد ارزیابی سازمانهای اطلاعاتی امریکا- قبل از حمله به عراق

ترجمه و تخلیص از: دکتر محمد حسین رفیعی

مقدمه

1- پس از حمله امریکا به عراق که در آوریل 2003 (فروردیـن1382) انـجام شد، سـنای امریـکا، کمیته ای منتخب را مامور ارزیابی اطلاعاتی کرد که بوش بر پایۀ آن اطلاعات حمله به عراق را انجام داده است. این کمیته در جون 2003 (خرداد 1382)، تشکیل و تحقیقات خود را شروع کرد.

2- تا کنون، این کمیته، دو گزارش از یافته های خود را منتشر کرده است. گزارش اول را در 9 جولای 2004 (18 تیر 1383) و گزارش دوم را در می 2007 (خرداد 1386).

3- گزارش اول با ملحقات و ضمائم خود 511 صفحه و گزارش دوم 266 صفحه می باشد. در هر دوی این گزارش که در سایت سنای امریکا قابل دسترسی است، مواردی که مربوط به منافع ملی امریکا، یا ما فوق منـافع احزاب هیـات حاکمه امریکا می شود، پاک شـده اند. گزارش دوم که بسیـار با اهمیت تر می باشد، پس از اینکه دموکراتهای امریکا در سنا به اکثریت رسیدند، امکان انتشار یافت، تا یک مبارزه جناحی در امریکا را هم به پیش برد و تخلف های دستگاه بوش را عیان سازد.

4- گزارش اول، منابع اطلاعاتی امریکا در مورد وجود سلاح کشتار جمعی در عراق (سلاح شیمیایی، بیولوژیکی و هسته ای)، ارتباط عراق با تروریسم، تهدید امنیت منطقه و نقض حقوق بشر و معامله اورانیوم عراق – نیجریه را مورد مطالعه و ارزیابی قرار داده است.

5- گزارش دوم، ارزیابی اطلاعاتی سازمان های اطلاعاتی امریکا (قبل از حمله) در مورد پیش بینی تحولاتی که پس از سقوط صدام حسین به وقوع خواهد پیوست یا احتمال وقوع آن خواهد بود را مورد توجه و مطالعه قرار داده است.

6- در گزارش اول، مقامات امریکا، برای کمیته منتخب سنا در مرحله اول 19 جلد (حدود 15هزار نسخه) سند و مدرک ارائه می دهد و کمیته پس از یک سال کار، یکصد سوال مطرح می کند و تقاضای مدارک بیشتری می نماید که به منظور پاسخ به این سوالات مقامات اطلاعاتی امریکا30 هزار صفحه جدید ارائه می دهند. معهذا، کمیته منتخب تقاضای خلاصه مطالب روزانه تهیه شده برای رئیس جمهور (Presidential Daily Briefs) در مورد سلاح کشتار جمعی و ارتباط عراق با تروریسم را می نماید، این تقاضا از طرف کاخ سفید پذیرفته نمی شود. کمیته اعلام می کند که بدون مطالعه این مدارک، قادر به ارزیابی قضاوت مقامات اطلاعاتی و ارائه آن به سیاست سازان اجرایی نخواهد بود.

7- کمیتۀ منتخب، علاوه بر ارزیابی مدارک، با200 نفر از افراد تحلیل گر اطلاعاتی، افراد سیا، سازمان اطلاعات وزارت دفاع، وزارت دفاع، وزارت انرژی، وزارت خارجه، مرکز اطلاعات نیروی زمینی، هوایی و دفتر بررسی فدرال، بازرسان سازمان ملل و آژانس انرژی هسته ای، سفرای امریکا در خارج، متخصصین سلاح کشتار جمعی و ... مصاحبه کرده است.

8- کمیتۀ منتخب، چهار گزارش شفاهی مقامات اطلاعاتی امریکا در مورد ارتباط عراق- نیجریه، بازرسان سیا و وزارت خارجه در مورد این ارتباط، تاریخ و تداوم ارزیابی مربوط به سلاح کشتار جمعی عراق و اطلاعات قبل از جنگ را گوش کرده است.

9- کمیتۀ منتخب که اکثر آنها از تحلیلگران اطلاعاتی قبلی بوده اند، ارزیابی جامعۀ اطلاعاتی امریکا در ده سال گذشته را، مورد ارزیابی قرار داده است. برای این منظور، با روش این دستگاهها در تربیت تحلیلگران اطلاعاتی به لحاظ نظری و عملی و چگونگی تولید محصول نهایی اطلاعاتی، مطلع شده است.

10- در مورد توانایی صدام در ساخـت سلاح کشـتار جمـعی، کمیتـۀ منـتخب، تـمرکز بیـشـتری مبذول داشت و روی گزارش اکتـبر 2002 (مـهر1381) که تحت نام "تخمـین اطـلاعات ملی" (National Intelligence Estimate)   تهیه شده بود و عنوان "تداوم برنامه عراق برای سلاح کشتار جمعی"، را داشت، دقیق شد. "تخمین اطلاعات ملی"، معمولا گزارش های اطلاعاتی است که توسط قدرتمندترین بخش جامعۀ اطلاعاتی امریکا در مورد مسایل امنیتی امریکا تدوین می شود.

 

ارزیابی کمیته منتخب سنا در مورد قضاوت های اطلاعاتی - گزارش اول:

11- سلاح کشتار جمعی

نتیجه گیری کمیتۀ منتخب در مورد اطلاعات و تحلیل آنها در مورد سلاح کشتار جمعی در عراق به شرح زیر آمده است:

11-1- اکثر قضاوت های "تخمین اطلاعات ملی" در گزارش اکتبر 2002 در مورد سلاح کشتار جمعی عراق، اغراق آمیز بوده و یا از تایید گزارش های اطلاعاتی گذشته برخوردار نبوده اند.

11-2- جامـعۀ اطـلاعاتی امریکا، به طور دقیـق و مکـفی عدم قطـعیت این قضـاوت ها را برای سیـاست سازان امریکا، توضیح نداده اند.

11-3- جامعۀ اطلاعاتی امریکا، از پیش فرضی رنج می برده است که عراق یک برنامه فعال در حال رشدی در مورد سلاح کشتار جمعی، دارد و شواهد مربوط به عکس آن پیش فرض ها را نادیده گرفته و یا به حداقل کاهش می داده است. این پیش فرض آنقدر قوی بوده که مکانیسم های معمولی مربوط به چالش فرضیات را نادیده می گرفته اند.

11-4- در موارد مهمی که ارزیابی بر پایۀ قضاوت های گذشته استوار بوده، "تخمین اطلاعات ملی"، اطلاعات گذشته را می پوشانده، بدون اینکه عدم قطعیت قضاوت های قبلی را بررسی کند.

11-5- مدیریت جامعۀ اطلاعاتی در سراسر رهبری زنجیری خود کار گردآوران و تحلیل گران اطلاعات را، نظارت نمی کرده است. آنها [مدیریت] تحلیلگران را تشویق برای به چالش کشـیدن فرضیاتشـان نمی کرده اند تا استدلال های مغایر را مورد ملاحظه قرار دهند، گزارش های اطلاعاتی را دقیقا هویت شناسی کنند و یا با تحلیل گرانی که هدف خود را رها کرده اند، مشورت کنند.

11-6- کمبود نیروی انسانی در جامعۀ اطلاعاتی در موارد متضاد با فعالیت های سلاح کشتار جمعی عراق، مشهود است. مشخصا، جامعۀ اطلاعاتی بعد از 1998 هیچ منبعی که اطلاعات متضاد را جمع آوری کند، نداشته است. اکثر، اگر نه همه، این مشکلات از فرهنگ عدم همکاری و فقر مدیریت، ناشی می شده است که به دلیل عدم تامین بودجه و پرسنل، حل نشده است.

11-7- سیا، در موارد متعدد مهمی، از موقعیت انحصاری خود در جامعۀ اطلاعاتی سوء استفاده کرده است. مخصوصا، تحت عنوان "اطلاعات مشترک"، به تحلیل قبل از جنگ جامعۀ اطلاعاتی در مورد سلاح کشتار جمعی عراق، زیان وارد کرده است.

12- ارتباط عراق با تروریسم:

کمیتۀ منتخب در مورد رابطه صدام حسین با تروریسم چنین نتیجه گیری کرده است:

12-1- تحلیل گران جامعۀ اطلاعاتی بعد از 11 سپتامبر فاقد یک رویکرد ثابتی در رابطه با گزارش ها  و تحلیل های تهدیدهای تروریستی بوده اند.

12-2- سیاست های حفاظت از منابع در جامعۀ اطلاعاتی، مسئوولان گزارش ها را تشویق می کرده که جزئیات مربوط به طبیعت منابعشان را حذف کنند. در نتیجه، تحلیلگران قادر نبوده اند که قضاوت کاملی درباره اطلاعات دریافت شده داشته باشند و  مجبور بوده اند به جای کانال های منابع، به ارزیابی خودشان متکی باشند. علاوه بر آن، اطلاعات عملیـاتی مربوطه، تقریبا همیشه، از تحلـیلگران مضایقه می شده است.

12-3- جامعۀ اطلاعاتی امریکا خیلی زیاد متکی به سرویس های اطلاعاتی حکومت های خارجی بوده و در نتیجه شرایطی فراهم می شده که سیاست امریکا بالقوه بیش از پیش توسط منافع خارجی، هدایت می شده است.

12-4- کمیته اعتقاد دارد که تحلیلگران جامعۀ اطلاعاتی انتظار سوالات تکراری مربوط به تهدید اطلاعات را باید داشته باشند. پس از واقعۀ 11سپتامبر، شرایط محیطی، آستانه تحمل گزارشگری جامعۀ اطلاعاتی را، پایین آورده است. هم چنین، بر شدت بررسی و پرسشگری سیاست سازان در مورد تهدید اطلاعات، تاثیر گذاشته است.

13- نیجریه

13-1- در 15 اکتبر 2001 (مهر1380) سیا بر پایه گزارش سرویس های اطلاعاتی یک کشور خارجی گزارشی تهیه کرد که یک موافقت بین نیجریه و عراق در مورد فروش "کیک زرد" انجام شده است. از این تاریخ جامعۀ اطلاعاتی امریکا وسیعا مشغول جمع آوری اطلاعات در این مورد شد. گزارش ها حکایت از این داشت که اسـتخراج اورانیـوم نیـجریه توسط یک کنسرسیوم فرانسوی به دقت کنترل می شود و احتمال این معامله وجود ندارد.

در20 نوامبر 2001 (29 آبان1380) رئیس فرانسوی کنسرسیوم فوق الذکّر با صراحت به سفیر امریکا در نیجریه گفته بود که: "هیچ امکانی جهت انتقال3000 تُن کیک زرد تولیدی در دو معدن، توسط حکومت نیجریه وجود ندارد". وزیر انرژی و معدن وقت نیجریه به مقامات اطلاعاتی گفته بود که از اواسط دهه 1980 هیچ فروشی خارج از اطلاع آژانس بین المللی انرژی اتمی انجام نشده است. او تاکید کرده بود یک هیات از ایران در سال 1998 برای خرید 400 تن کیک زرد تمایل داشتند ولی هیچ قراردادی در این مورد امضاء نشده است. در 24 سپتامبر 2002 (2مهر 1381) دولت انگلیس با انتشار کتاب سفید در مورد سلاح کشتار جمعی عراق اعلام کرد که: "اطلاعاتی وجود دارد که عراق در جستجوی تهیه مقدار کافی اورانیوم از افریقا بوده است". در4 اکتبر2002 (12مهر1381)، شورای امنیت ملی، NSC، پیش نویس نطق رئیس جمهور را که باید در اوهایو ایراد می شد تهیه کردند. در این سخنرانی آمده بود که: "رژیم عراق در صدد بوده است که500 تُن اکسید اورانیوم از افریقا خریداری کند. چیـزی که برای فرآیـند غنی سازی اساسی است". در 9 اکتـبر 2002 (17مهر1381) یک روزنامه نگار ایتالیایی مجله پانوراما مدرکی به سفارت امریکا در رُم داد که مربوط می شد به معامله اورانیوم بین عراق و نیجریه. بعدا این مدرک به آژانس انرژی اتمی داده شد و ثابت گردید که جعلی است.

در 22 نوامبر 2002 (اول آذر1381) یک مسئول فرانسوی عدم تکثیر سلاح اتمی در ملاقاتی رسمی به امریکایی ها خبر داد که عراق درصدد خرید اورانیوم از نیجریه می باشد. در 25 نوامبر 2002 (چهارم آذر1381) گزارشی به امریکایی ها رسید که مقدار زیادی اورانیوم در انباری در کشور بنین وجود دارد که برای عراق توسط یک تاجر افریقایی خریداری شده است. مقامات اطلاعاتی امریکا از آن انبار بازدید کردند و در آن آثاری از اورانیوم نبود، لذا دلیلی برای بازجویی از تاجر فوق الذکّر هم ندیدند.

در 18 دسامبر 2002 وزارت خارجه امریکا در تدارک جوابی بوده است که به اظهارات 7 دسامبر 2002 (16 آذر1381) عراق مبنی بر عدم فعالیت هسته ای آن کشور به سازمان ملل داده شده بود. این جواب پس از مشورت های متعدد مقامات اطلاعاتی و وزارت خارجه امریکا تهیه می شود و به جای "نیجریه"، "افریقا" به عنوان محل تامین اورانیوم عراق ذکر می شود که نگروپونته نماینده امریکا در سازمان ملل آن را در نطق خود ذکر می کند و بعدا منتشر می شود.

در24 دسامبر 2002 (3 دی ماه1381) نخست وزیر نیجریه علنا اعلام کرد که از سال2000 که نخست وزیر شده است هیچ اورانیومی به عراق فروخته نشده و اصلا چنین موضوعی مطرح هم نبوده است. رئیس جمهور و وزیر معادن نیجریه هم منکر چنین معامله ای شدند.

در6  ژانویه 2003 (16 دی1382) آژانس انرژی اتمی اطلاعات مربوط به معامله اورانیوم عراق – نیجریه را که در بیانیه وزارت خارجه امریکا آمده بود، درخواست کرد. در 13 ژانویه 2003 (23 دی1382) تحلیل گر مسـئله هسـته ای عراق در دفتر اطـلاعات و تحـقیق وزارت خارجه امریکاINR ، با ارسال E- mail  به تحلیل گران متعددی از جامعۀ اطلاعاتی امریکا اعلام کرد که: "موافقت نامه معامله اورانیوم عراق احتمالا یک شوخی فریب آمیز، است". نامبرده ضمن توضیح جعلی بودن مدارک در پایان E- mail خود تاکید می کند که:"به طور وضوح موافقت نامه خرید اورانیوم عراق جعلی است".

در20 ژانـویه 2003 (30 دی1382) رئیـس جمهـور درگـزارش خود به کـنگـره اعـلام کرد که:"عراق می کوشد که اورانیوم به دست آورده و آن را غنی سازد". جامعۀ اطلاعاتی امریکا به کمیته منتخب سنا گفته اند که در تنظیم این سخنرانی رئیس جمهور نقشی نداشته اند.

در 26 ژانویه 2003 (6 بهمن1382) وزیر خارجه امریکا، پاول، در اجلاس اقتصاد جهانی در داووس گفت که: "چرا هنوز عراق کوشش می کند تا اورانیوم و تجهیزات ویژه به دست آورد تا آن را به موادی برای سلاح هسته ای، تبدیل کند"؟

در سوم مارچ 2003 (13 اسفند1382) آژانس انرژی اتمی نتیجه گرفت که مدارک فراهم شده از طرف امریکا جعلی بوده و این ارزیابی را تقویت نمی کند که عراق از نیجریه اورانیوم خریده باشد. در 11 مارچ 2003 (21 اسفند1382) سیا ارزیابی خود را که توزیع محدود شده بود، چنین بیان کرد: "ما قصد مناقشه با تحلیل مسئوول آژانس انرژی اتمی که جمعه گذشته انجام شد، قبل از تشکیل شورای امنیت، را نداریم. مدارک مربوط به توافق عراق با نیجریه جهت خریدار اورانیوم، موثق نمی باشند".

13-2- کمیتۀ منتخب سنا چنین نتیجه گیری می کند که: "وقتی در مارچ 2002 (اسفند1381) گزارش جعلی بودن آن مدرک خارجی در مورد معامله عراق – نیجریه منتشر شد، اطلاعات این گزارش گویی گزارش اصلی سیا را در مورد تحقق معامله موثق تر کرد! در حالیکه تحلیل گران دفتر اطلاعات و تحقیق وزرات خارجه معتقد بودند که این گزارش ارزیابی آنها را که احتمال معامله عراق با نیجریه غیر محتمل است، تقویت کرده است".

13-3- کمیتۀ منتخب سنا نتیجه گیری می کند که: "سیا باید به معاون ریاست جمهوری و سایر سیاست سازان ارشد امریکایی می گفت که سفیر سابق امریکا در نیجریه را به منظور تحقیق در مورد معاملۀ اورانیوم عراق- نیجریه، به آن کشور ارسال داشته اند و یافته ها چه بوده اند".

13-4- کمیتۀ منتخب می نویسد که: لحن گزارش اکتبر 2002 (مهر1381) "تخمین اطلاعات ملی" که "عراق شدیدا کوشش می کند تا سنگ معدن و کیک زرد اورانیوم را به دست آورد، نسبت به اطلاعات جامعۀ اطلاعاتی امریکا، اغراق آمیز بوده است".

13-5- موقعی که گزارش مربوط به معامله عراق - نیجریه در اکتبر 2002 قابل دسترسی شد، سیا باید می کوشید تا نسخه ای از آن را به دست آورد در حالیکه تحلیلگران هسته ای عراق در سیا به تدوین گزارش های خود هم چنان ادامه می دادند که عراق در صدد کسب اورانیوم است و با همان زبان برای انتشار و استفاده در سخنرانی های  شخصیت های کاخ سفید، می فرستادند.

14- نتیجه گیری در مورد سلاح هسته ای عراق:

کمیته پس از بررسی تمامی مدارک اطلاعاتی موجود به این نتیجه رسیده است که:

14-1- قضاوت "تخمین اطلاعات ملی" در مورد اینکه عراق، برنامه های هسته ای خود را تجدید بنا می کند، با اطلاعات همخوانی نداشته و اطلاعات آن را تائید نمی کرده است. کمیته با دفتر اطلاعات و تحقیق وزارت خارجه (INR) که نظر دیگری داشته است، هم عقیده می باشد که اطلاعات موجود، تحلیلگران "تخمین اطلاعات ملی" را "مجبور نمی کرده است که اظهار دارند که عراق برنامه های هسته ای خود را تجدید بنا می کند".

14-2- ارزیابی "تخـمین اطـلاعات ملی" در مورد زمان شروع تجدید بنای برنامه های هسته ای عراق ناروشن و گیج کننده است.

14-3- ادعای، کوشش عراق برای خرید لوله های مقاوم آلومینیومی، مدارک موجود کمیته را به این رسانده است که لوله های فوق الذکّر برای برنامه های راکت های معمولی عراق بوده اند نه برنامه های هسته ای آن.

14-4- ازریابی سیا در 2 جولای 2001 (11 تیر1380) که ابعاد لوله های آلومینیوم "همانهایی هستند که از دهۀ 1950 برای سانتریفوژهای گازی به کار می روند و آنها را سانتریفوژهایZippe  می گویند" غلط بوده است. چنین اطلاعاتی بارها توسط سیا در یک سال و نیم بعد از آن در گزارشات "تخمین اطلاعات ملی" و "آژانس اطلاعات دفاعی" گذاشته شده است.

14-5- موضع جامعۀ اطلاعاتی که ترکیب و ابعاد لوله های آلومینیومی فراتر از کاربرد غیر هسته ای آن بوده، غلط بوده است.

14-6- گزارش های اطلاعاتی ... که اولویت صدام برنامه هسته ای بوده، غلط بوده است.

14-7- پیشنهاد تخمین اطلاعات ملی که عراق مبلغ بیش از ارزش لوله های آلومینیوم پرداخته است، غلط می باشد. علاوه بر آن، آلومینیوم 7075-T6 گران تر از سایر موادی که برای راکت های معمولی به کار می روند، نمی باشد.

14-8- تحلیل مرکز اطلاعات نیروی زمینی(NGIC)، که ترکیب مواد لوله ها برای پوشش موتور راکت غیر معمول بوده، غلط بوده است.

14-9- گزارش اولیه سیـا در مورد تست سرعت لوله ها، حداقل گمراه کننده و در بعضی موارد، غلط می باشد.

14-10- عبارت "تعداد زیادی پرسنل برای تولید مگنت های جدید، قبل از جنگ خلیج [فارس] برای برنامه سانتریفوژها کار می کرده اند" که در گزارش "تخمین اطلاعات ملی" آمده است، غلط بوده است.

14-11- عبارت "سازمان انرژی اتمی عراق زیر ساخت ها، آزمایشگاه های تحقیقاتی، تسهیلات تولیدی و شبکه خرید خود را به منظور تولید سلاح هسته ای" گسترش می داده که در گزارش "تخمین اطلاعات ملی" آمده است، همخوانی با اطلاعات فراهم شده برای کمیته، ندارد.

15- سلاح بیولوژیکی عراق:

نتیجه گیری کمیتۀ منتخب سنا در مورد سلاح بیولوژیکی عراق به شرح زیر آمده است:

15-1- ارزیابی "تخمین اطلاعات ملی" در اکتبر 2002 که "قضاوت ما در مورد موارد کلیدی - تحقیق و توسعه، تولید و تولید سلاح - این است که؛ برنامه های سلاح تهاجمی بیولوژیکی عراق فعال هستند و مهم ترین عناصر آن قوی تر و پیشرفته تر از قبل از جنگ خلیج [فارس]، می باشند" مورد تایید اطلاعات فراهم شده برای کمیته، نمی باشد.

15-2- ارزیابی گزارش "تخمین اطلاعات ملی" در اکتبر 2002 که "بغداد سلاح بیولوژیکی دارد"، اغراق آمیز بوده است. این گزارش مواردی که عدم قطعیت این قضاوت را بیان می کرده، توضیح نداده است.

15-3- ارزیابی گزارش"تخمین اطلاعات ملی" که "بغداد تسهیلات متحرک برای تولید سلاح بیولوژیکی باکتری وسّمی دارد" اغراق آمیز کردن اطلاعات بوده و موارد نقض آن بیان نشده است.

15-4- سیا اطلاعات مهمی را از تحلیل گران جامعۀ اطلاعاتی امریکا مضایقه کرده است.

15-5- این قضاوت اصلی در گزارش "تخمین اطلاعات ملی" که "احتمالات زیادی وجود دارد که میکروب آبله (Smallpox) بخشی از برنامه سلاح بیولوژیکی عراق است" با اطلاعات فراهم شده برای کمیته، تایید نشده است.

15-6- "تخمین اطلاعات ملی"، ارزیابی غلطی را از توانایی تحقیقات بیولوژیکی عراق در سال 1999 به کمیسیون ویژه سازمان ملل (UNSCOM)، داده است.

15-7- این عبارت در قضاوت کلیدی گزارش "تخمین اطلاعات ملی" که "عراق، احتمالا، عوامل پیشرفته سلاح بیولوژیکی مهندسی ژنتیکی را در اختیار دارد". اغراق آمیز کردن، گزارش های اطلاعاتی و ارزیابی تحلیلگران، بوده است.

15-8- این ارزیابی "تخمین اطلاعات ملی" که "عراق در زرادخانه خود سلاح بیولوژیکی خشک دارد"، با اطلاعات فراهم شده برای کمیته تایید نمی شود.

16- سلاح شیمیایی:

16-1- عبارت کلیدی در گزارش اکتبر 2002 "تخمین اطلاعات ملی" در مورد سلاح کشتار جمعی عراق که می گوید "بغداد سلاح شیمیایی دارد..."، هم داشتن سلاح شیمیایی و هم قضاوت تحلیل گران اطلاعاتی، اغراق آمیز بوده است.

16-2- در گزارش فوق الذکّر آمده است که عراق به منظور تولید سلاح شیمیایی، صنایع شیمیایی خود را توسعه می دهد، هم در مورد توسعه صنایع شیمیایی عراق و هم در مورد تحلیل اطلاعات مربوطه اغراق شده است.

16-3- در گزارش فوق الذکر تصریح نشده است که قضاوتها بر پایه گزارش های اطلاعاتی نبوده اند بلکه بر پایه تحلیل حقوق دانان از گزارش های اطلاعاتی تدوین شده اند.

16-4- ارزیابی جامعه اطلاعاتی که "صدام احتمالا حداقل صد تن و شاید بیش از500 تن عوامل سلاح شیمیایی- که بیشتر آن را سال گذشته فراهم کرده - ذخیره کرده است"، یک قضاوت تحلیلی و نه بر پایه گزارشات اطلاعاتی، بوده است.

16-5- ارزیابی "تخمین اطلاعات ملی" که : "بغداد مخفیانه انواع قابل ملاحظه ای از مواد شیمیایی و تجهیزات کافی فراهم کرده تا بتواند تولید سلاح شیمیایی را در واحدهای صنایع شیمیایی خود، مخفی کند"، توسط اطلاعات فراهم شده برای کمیتۀ منتخب سنا، تایید نشده است.

 

17- صنایع موشکی:

17-1- این قضاوت جامعۀ اطلاعاتی که عراق در فرایند تولید هواپیمای بدون سرنشین است "احتمالا برای حمل سلاح بیولوژیکی"، هم به لحاظ واقعیت و هم به لحاظ تجزیه و تحلیل اطلاعات، اغراق آمیز بوده است. پاورقی نیروی هوایی بر این قضاوت که بیان می کند: "حمل سلاح بیولوژیکی یک احتمال، هر چند بعید، است". دقیق تر واقعیت گزارش اطلاعاتی را منعکس می کند.

17-2- علاوه بر پاورقی نیروی هوایی، جامعۀ اطلاعاتی در مورد هواپیمای بدون سرنشین معمولی عراق بحث نکرده. در حالیکه اکثر تحلیل گران  معتقد بوده اند که عراق در مراحل اولیه این تکنولوژی است.

17-3- این ارزیابی جامعۀ اطلاعاتی که عراق نرم افزار ویژه اداره نقشه کشی امریکا برای هواپیمای بدون سرنشین را به دست آورده و "قویا توصیه می شود که عراق در جستجوی به کار بردن این هوایپمای بدون سرنشین برای حمله به امریکاست"، با اطلاعات فراهم شده برای کمیته تایید نشده است.

18- اطلاعات فر&