احمد مومنی

دست بوسی و عدالت طلبی  زهی لاف گزاف

دست بوسان نه عدالت طلبانند و نه گستاخ و جسور. دست بوسی را  امام علی شرک دانسته و فقط آن را در حق مادر و زنان قابل تامل دانسته است، اما محقق کرکی سجده به انسان را (پادشاه) مباح شمرده است.

شرفیابی و دستبوسی در دوران اعلیحضرت مورد تحقیر و تمسخر صدا و سیما قرار می گیرد و از جلوه های ننگ دیدارهای شاهانه با وزیران و وکیلان قلمداد می شود.

نقد دست بوسی برای طاهر احمدزاده عقوبت بدی آورد. معروف است که وی از رهبر انقلاب خواسته بود که القاب تجملی و دستبوسی، امری که او به عنوان شرک ورزی قلمداد می کند را منع سازد اما رهبر انقلاب در پاسخ او فقط سکوت کرده بود. طاهر احمدزاده سالها بعد چوب این گستاخی را خورد و سالها زندان کشید.

روشنفکران دینی دستبوسی نکردند. وقتی رجایی دست رهبر انقلاب را می بوسید بنی صدر چنین نکرده بود. روحانیون نیز دست بوس یکدیگر نیستند.

رهبر نظام اجازه داد که احمدی نژاد جوان دست او را ببوسد، در چهار مراسم تحلیف قبلی، دست بوسی دومین مقام کشور باب نبود. هاشمی رفسنجانی بزرگتر از رهبری نظام بود و هم مقامی دیرینه بود که دست بوسی را در شان خود نمی دانست. محمد خاتمی به دستبوسی باور نداشت. اما محمود احمدی نژاد 48 ساله در بوسیدن دست رهبری تردید نکرد.

فرماندهان سپاه پاسداران که رهبری نظام را اداره می کنند به احمدی نژاد توصیه کرده بودند که دست رهبری را ببوسد. چندی پیش یکی از اعضای باسابقه راست که قدرتی در بازار تهران دارد در محفلی گفته بود که آقا اگر مانند امام خمینی نمی تواند خودش را بالا بکشد اما می تواند دیگران را پایین بکشد.

تیم امنیتی _ نظامی حاکم بر دفتر رهبری به خوبی راه اداره رهبری نظام را می دانند که چگونه شرایط را باب میل وی فراهم کنند تا به مقاصد خود نزدیکتر شوند. احمدی نژاد عدالت طلب که با رانت حمایتی بسیجیان به مقام ریاست جمهوری رسید چگونه می خواهد عدالت را عملی کند.

آیا دادن طرح عمرانی به سپاه پاسداران بدون مناقصه می تواند عدالت باشد؟ احمدی نژاد در شهرداری تهران مدیریت ناموفقی داشته در مقام استانداری اردبیل دستاوردی نداشته و صندوقهای رای در استان اردبیل آرای او را پایین نشان می دهد که نشان از عملکرد ناموفق اوست.

عدالت در تقسیم امکانات مساوی برای رسیدن حق به حقدار است. حمایت رانتی از سپاه پاسداران که فرماندهان سپاه را قدرتمند می کند موجب ورشکستگی شرکتهای ساختمانی عمرانی می شود که نمی توانند در بازار کار رانتی به سازندگی بپردازند. عدالت در رفتار احمدی نژاد در شهرداری تهران نیز نمودار نیست.

کند کردن عملیات عمرانی در راکد کردن مسکن نمی تواند نوید عدالت گستری باشد. مشکل جامعه تولید است. احمدی نژاد با رانتی که در اختیار نظامیان در شهرداری تهران قرار داده چگونه می خواهد عدالت کند؟

عدالت خواهی جسارت می طلبد. دست بوسان عدالت طلب نیستند.

                                                                           احمد مومنی